अटलजी :- एक कवीफुल

 *अटलजी :- एक कवीफुल*

--------------------------------

फुलांच्या माळेतुन

एक फुल गळाले

देवाच्या द्वारी जाऊन

तिथेत ते विसावले

त्याच्या जाण्याने

सुगंध ही विरला

तो असा जाण्याने

पाऊसही रडु लागला

गेला सोडुन तो

आपल्या बागेला

गेला पण तो 

पाकळ्या सोडुन गेला

अस्तित्व त्यांचे आता

राहिले नाही ..

गुंफलेल्या शब्द माळा

इथेच सोडुन गेला..

आठवणींचे धुक्यात 

त्याची छबी उमटली

शब्द सुमनांच्या माळेत

तो उमटुन गेला..

गेला तो अचानक

दुखाचे आभाळ दाटले

पण जाता जाता 

काव्यात अजरामर राहिले..

=================

  *✒श्रीधर कुलकर्णी*

आग्रह

 *आग्रह*

-----------

आग्रह हा तुझा

गोड  मला वाटतो

रूसलीस जरी तु

त्यातही प्रेम दिसतं

अबोल तुझे भाव हे

सांगुन जातात सारे

काय तुझ्या आहे मना

मला सांगतात हे सारे

हट्ट तुझा मला 

हवाहवासा वाटतो

तु हट्ट धरली की 

त्यातही प्रेम जाणवत

रूसवा फुगवा तुझा

दिसते तु त्यातही गोड

आग्रहात ह्या तुझ्या

प्रेम सखी दिसतं मला

आग्रह हा तुझा 

खुप गोड वाटतो

हा जर नसेल तर

अपूर्ण सर्व वाटत

.....

मागणे तुझे असो काही

आटापिटा असतो तो पुर्ण

करण्या,आग्रह तुझा असा की

आवडतो तो मज पुर्ण करण्या........ 

=≠===========

*श्रीधर कुलकर्णी*

बिकट अवस्था

 *बिकट अवस्था*

शांत, निरव , रात्रीच्या या शांततेत 

शब्दाचा कल्लोळ मनी थाटतोय

डोळ्यातून अश्रुं वाहुन माझी अवस्था 

ओरडु ओरडु सांगण्याचा प्रयत्न करतोय.... 

माझे मन कधी तु ओखळशील म्हणुन

तो आकांताने रडुन तीळतीळ मरतोय

तुझ्यात गुंफण्या तो तुला साद देतोय.. 

रात्रीच्या प्रहरीत चांदण्याकडे  पाहायचो

त्यात तुझेच  स्वरूप पाहुन खुश होयचो

जवळ तु असूनही, तु दुर का वाटायची 

ती दुर असूनही, डोळ्यात उमटलेली का दिसायची 

खुप काही बोलायचे असते पण राहुनच जाते.. 

बघ माझ्याकडे, मजबुरी ओळख तु

तडफड, तळमळ हृदयाची जरा पहा तु...

तु समोर दिसुनही, हिंमत अर्धमेली का होयची

धाडस करावं म्हटलं तरी, 

 भितीचे गोळे पोटात का येयचे

मजबुरी, त्रास तुला दाखवु तरी कसा गं

जेव्हा चंद्र एकटाच फिरतो रात्री आकाशी गं...... 

*😥 श्रीधर कुलकर्णी*

वाटसरू

 *वाटसरू*

----------------

मजसी काय माहीत 

आहेस तरी तु कोण

आलास आहेस कुठून तु

मजसी तरी काय ठाऊक.. 

अनोळखी तु वाटसरू

कुण्या गावचा तु प्रवासी

वाट तु कसा चुकलासी

आलास कसा तु या गावी.. 

पत्ता तु कसा विसरलासी

लक्षात का बर नाही ठेवलासी

अनोळखी तु कुण्या गावाचा

वाट तु कसा चुकलासी.. 

==================

   *श्रीधर कुलकर्णी*

हवयं निमित्त मला

*_हवयं निमित्त मला.._* 
----------------------------

हवय  निमित्त मला..
     तुझ्याकडे येण्याचं
हवय  निमित्त मला ..
     तुझ्या स्वप्नात गुंतण्याच
हवय निमित्त मला..
     तुझ्यात हरवुन जाण्याच
हवय निमित्त मला..
     तुझ्या सोबत भांडण्याचं
हवय निमित्त मला ..
     तुझे रूप सजवायचं
हवय निमित्त मला..
     तुझ्या कुशीत झोपायचं
हवय निमित्त मला..
     तुझे वर्णन करण्याचं
हवय निमित्त मला..
    तुझ्यासाठी धडपडण्याचं
हवय निमित्त मला..
     तुझ्या प्रेमात वाहण्याचं
हवय निमित्त मला..
     तुझे रूप ओठी गिरवायचं
हवय निमित्त मला..
        तुझ्यावर कविता करण्याचं..
------------------------------------------
*....🖋 श्रीधर कुलकर्णी......*

लपंडाव पावसाचा ☁

लपंडाव तो पावसाचा
खेळ त्याचा काही थांबेना
आसुसलेल्या धरतीला
किव त्याला काही येईना
ये ये म्हणता आभाळ येते
हुलकावणी हळुच देऊन
दुर कुठतरी जाऊन दडते
लालच मनाला लावून तो
पुन्हा निराशा देऊन जातो
चिंब चिंब भिजण्यात 
सारी धरती झाली स्तब्ध
आला आला डोईवर म्हणता
पळुन जातो तो कुठतरी
खेळ हा त्याचा चाले रोज
पण आर्त स्वरातुन दाटे
पुन्हा वाहते पाणी डोळ्यातून
पुन्हा वाहते पाणी डोळ्यातून.. 😢
---------------------------------------|
🖋🖋  श्रीधर कुलकर्णी

🚩 वारी 🚩

 🌹🌺     वारी    🌺🌹

जीवनात करावी, एकदा तरी वारी
जोवर शरीरात चालते, प्राण सवारी
मंत्रमुग्ध होऊन, घे तु याचा सुवास
करावी वारी, चाले जोवर हा श्वास.. 

टाळ चिपळ्यात दुमदुमतो, वारीचा गजर
एकदा तरी राहा तु या सोहळ्यात हजर
श्वास आहे त्योवर, घडावी ही वारी
पाहावा सोहळा हा, आहे श्वास त्योवरी

दुमदुम  नाचतो तिथे, आनंदात वारकरी
विसरून जातो , देहभान सर्व हरवुनी
पाहावा सोहळा, जीवनी या एकदा तरी
अनुभवावी ही, मोक्षमुक्तीची ही वारी

            श्रीधर कुलकर्णी

कोरोना असुर

*कोरोना असुर*

आठवलं तर अश्रु येतात 
न आठवल तर सैरवैर होते
खरच कोरोना काय आहे ते
ज्यांनी भोगले त्यांनाच माहीत ||

बोललो तरी मन घाबरत
हवालदिल होऊन स्तब्ध होतं
कोरोना  काय आहे ते
विचार न केललचं बरं  ||

पाहुन त्या रूग्णांचे आर्त हाका
ह्रद्याचे पुर्ण पाणी पाणी होई
तडफड तळमळ पाहुन त्यांची
कासावीसता चरणसीमा गाठे ||

आकडे पाहुन त्या कोरोना चे 
मनाची बैचेनता सीमापार जाई
डोळ्यात अश्रुंचे लोट येऊन
सारे अंग गर्भगळीत होऊन जाई ||

देवा नरकासारखे वाटे सगळे
क्षण क्षणाला मृत्युचा तांडव दिसे
देवा कर रे वध या कोरोना असुराचा
या भूमातेला सफल निरोगी कर
===================
 *🖋...श्रीधर कुलकर्णी*

🕊️ कबुतर जा..जा..जा.. 🕊️

🕊️  कबुतर जा..जा..जा.. 🕊️

संदेश तुम्हां पोहचवता पोहचवता
आकाशाला मी गवसणी घालु लागलो. 
दोन जीवांच्या ..हृद्याच्या तारेला 
जोडण्याचे माध्यम बनु लागलो
आयुष्याचे हे कर्म करता करता 
मी स्वतःलाच विसरू लागलो 
प्रेमाचे संदेश पोहचवता पोहचवता
स्वतःला मी  धन्य समजु लागलो.. 
वेळेच्या या चक्रात, आधुनिक तत्व येऊ लागले
हळुहळु माझे सर्वांना विस्मरण होऊ लागले.. 
भलेंही आज नाही मी, मिलनाच्या माध्यमाला.. 
पण विसरू नका तुमच्या ..या प्रेमाच्या साक्षीदाराला
पुन्हा एकदा येईन मी ..दिसु लागेन मी सर्वत्र.. 
पुन्हा पोहचवेन मी ..तुमचे हे प्रेमपत्र.. 
प्रेमवीरांचे आर्त हाका पुन्हा गुंजु लागतील.. 
पुन्हा म्हणतील आक्रोशात..
कबुतर जा.. जा.. जा.. जा... 
--------------------------------------------------🖋 श्रीधर कुलकर्णी

सायंकाळ

*सायंकाळ*
___________🌅

किरणे झाले सोनेरी पिवळे
सायंकाळची जणु ती झालर
भुईवर पडता पांघरलो मी
प्रेमानंदाचा विसावा घेतला मी

हळुवार दौड ती रवीची
जाण्या पर्वता पल्याड
चंद्राचीही  गडबड दिसती
मज,  बाहेर येण्यासाठी..

काय सुंदर अशी शोभा वर्णु
वाटे स्वर्ग भुईवरचा जणु
काय जादु त्या किरणात
माझे मन त्यात गुतुंन जाई
__________________®
*लेखन :- श्रीधर कुलकर्णी*

सावली

*सावली*
-----------

आज निशब्द  झाले शब्द माझे
मन होऊन गेले स्तब्ध माझे
तुझ्या आठवणीत येताच मी
उठे काहुरता अंतरात माझ्या..

सावली दिसते तुझी अंधुक मला
भास होतो तुझा हलकासा मला
हलक्या भासामधे जाणवतो मला
प्रेमाचा तो आभास काही मजला..

अशी का छळतेस अशी का पळतेस
थांब म्हणलं तरी चालतच राहतेस
पाहुन मला सावली तुझी
दुरदुर का सारखी पळत असते...

पकडण्यात झालो बैजार मी
दमलो  तिला धरण्यात मी
सावलीला तुझ्या स्पर्श करण्या
तुर्तास तरी थकलो गं मी.....
≠===================
    *श्रीधर कुलकर्णी*

चांदणी रात्र तुझी अन् माझी

*चांदणी रात्र तुझी अन् माझी*        ---------------------------------------

आठवतात मला सखी ती रात्र
त्या रात्री तील आपले ते मिलन
चंद्र होता साक्षीला आपल्या सोबत
आपल्या प्रेमाला तोच एक साक्षीदार

चांदण्या रात्री तुझा सहवास
भेटावी रोज मला अशी रात्र
राहावी ती रात्र अशीच कायम
सुर्य ही उगवु नये त्यानंतर

चांदण्या रात्री तुझी आठवण
येते जेव्हा मी पाहातो वर
चमकणाऱ्या चांदण्याला पाहुन
ती चांदणी रात्र येते समोर..
-------------------------------------
    *🖋श्रीधर कुलकर्णी*