संस्काराची जपवणुक

  संस्काराची जपवणुक
_______Shri________


संस्कार म्हणजे काय ? हा प्रश्नच पडला कसा काही कळेना पण सहजच मागील दिवसाची आठवण झाली..कसे संस्कार शिकवले जायचे..बसावे कसे,बोलावे कसे,खावे कसे,राहावे कसे हे सर्व संस्कारात शिकवले जायचे.व संध्या,शुभंकरोती प्रार्थना ह्याचेही उपक्रम चालायचे.उपक्रम म्हणजे नित्यक्रमच असायचे ते.जसे जसे युग सरकु लागले तसे यातील एकएक भाग बंद होत गेले व सर्व अॅडवांस होऊन बसले.मुलांना रात्री झोपताना मस्त परिकथा व छानछान गोष्टी सांगायचे ते पण आता जवळजवळ बंद होत चालले आहे. पण  पुर्ण संपले नाही तर काही ठिकाणी अजुनही हे नित्यक्रम चालु असतात.रण काही ठिकाणी ओढ कमी झालेली दिसते.प्रत्येकावर कामाचा बोझा एवढा वाढला आहे की,मुले ट्युशन मध्ये व्यस्त ,आईवडील कामात तर आजीआजोबा कधी कामात तर कधी आजकाल गावाकडेच असतात.मुलांचा व आजीआजोबांची भेटच सहासहामहिने होत नाही.तर दिनक्रम कसा येईल ..असो
प्रत्येक युग हे नवीन जीवन व विचार घेऊन येतो .व त्याप्रमाणे सर्व चालत असते.पण याचा अर्थ असा नव्हे .. आपली संस्कार व संस्कृती चा ठेवा हा प्रत्येकाला जपलाच पाहिजे .. बिझी शेड्युल्ड मधुन थोडा वेळ काढुन सर्व परिवार सदस्याने ती जपली पाहिजे. निदान रोज नाही तर आठवडातुन एक दिवस तरी याला दिला पाहिजे.व आपल्यावर वडीलधाऱ्यांचे आर्शिवाद हे असलेच पाहिजे व त्यांचा सहवास ही असला पाहिजे म्हणजे जुन्या संस्काराचा ठेवा आपल्याला वेळोवेळी मिळत राहिल व आपले संस्कार हे अधिकच दृढ होईल.
_____________________®
*लेखन :- श्रीधर कुलकर्णी*
स्वलिखित.. नाव खोडु नका..

सायंकाळ

   सायंकाळ
___________🌅

किरणे झाले सोनेरी पिवळे
सायंकाळची जणु ती झालर
भुईवर पडता पांघरलो मी
प्रेमानंदाचा विसावा घेतला मी

हळुवार दौड ती रवीची
जाण्या पर्वता पल्याड
चंद्राचीही  गडबड दिसती
मज,  बाहेर येण्यासाठी..

काय सुंदर अशी शोभा वर्णु
वाटे स्वर्ग भुईवरचा जणु
काय जादु त्या किरणात
माझे मन त्यात गुतुंन जाई
__________________®
*लेखन :- श्रीधर कुलकर्णी*

मी तुझा .. तु माझी

    मी तुझा .. तु माझी
-----------Shri------------

तुझा गंध तुझा सुगंध
तुझी प्रीत तुझे गीत
तुझे पाहणे तुझे लाजणे
त्याला पाहुन प्रेम बहरने

प्रेम तुझे असे साजरे
डोईवरी देखने गजरे
रूप तुझे फुलले गोजिरे
पाहुन मी घायाळ साजने

केसात तुझ्या जाई फुलले
प्रेमकळी आपोआप उमलले
तुझ्या कुशीत बहरले प्रेम
त्यात माझे मन विसावले..

तुझ्या सोबत प्रवास सजणी
जीवनाची कमी तु पुर्ण करी
प्रेम कर फक्त माझ्यावरी
तुझे जीवन मी सुखाने भरीन..

सारे जीवन तुझ्यात गुतुंन
तुझाच फक्त विचार करीन
तुझे सुखच ध्येय ठेवुन
जीवन तुझे सोने करीन...
             
तु माझी..मी तुझा..श्री..
____________________®
© लेखन:-श्रीधर कुलकर्णी

तुमचे आमचे नाते

तुमचे आमचे नाते
________________

तुमचे आमचे नाते
नाते असते मनाचे
असावा त्यात गोडवा
नसावा त्यात कटुता

विश्वासाचे हे नाते
जपावा ते प्रेमाने
असो मैलाचा दुरावा
नसे फक्त तो मनाचा

मिसळुन जावे असे
जसे दुधात साखर..
असावा कडुही गंध
प्रेमाचा असावा वाद

किती ओढ असते ह्यात
काही दाखवण्यासाठी
कसे घट्ट जुळतात .
 ह्या रेशीम-बंद गाठी

प्रेमाचा स्पर्श असलेली
विश्वासाने जपणारी
आयुष्यात जपले पाहिजे
तुमचे नी आमचे नाते..
*----------------------*
©® श्रीधर कुलकर्णी